Diş Bonding Uygulaması Gülüşünüzü Nasıl Değiştirir?

Bonding Gülüşte Neyi Değiştirir

Diş bonding, dişin görünen biçimini değiştirir ve bu sınır içinde gülüşü belirgin biçimde düzeltebilir. Hekim diş renginde kompozit reçineyi minenin üzerine tabaka tabaka ekler, elle şekillendirir ve ışıkla sertleştirir; işlem çoğu vakada tek seansta ve diş kesilmeden biter. Bu yüzden bonding, estetik diş hekimliğinde diş dokusunu koruyan yöntemler arasında sayılır. Bonding bir tekniğin adıdır; bu teknikte kullanılan malzeme kompozit reçinedir.

Değiştirebildiği şeyler bellidir. Kırık bir köşe yeniden kurulur, aşınmış ya da kısa kalmış bir diş ucu uzatılır, dar bir diş genişletilir, iki ön diş arasındaki küçük aralık kapatılır. Ön dişlerden biri komşusundan kısa ya da daha yuvarlaksa, küçük kalan dişe eklenen kompozit gözün ilk fark ettiği simetriyi geri getirir. Yüzeydeki sınırlı bir leke ya da beyaz nokta da ince bir tabakayla örtülebilir.

Sınırları da aynı ölçüde bellidir. Kompozit dişe hacim ekler ve dişin kemikteki yeri aynı kalır. Hafif çapraşıklıklarda dişin kenarına eklenen malzeme dizilimi olduğundan daha düzgün gösterebilir, ancak şiddetli çapraşıklık ve kapanış bozukluğu ortodontik tedavi ister. Kompozit yalnız uygulandığı yüzeyi kaplar; dişlerin genel rengi koyuysa önce beyazlatma yapılır. Büyük renk değişimlerinde ve dişin büyük bölümünü götüren kırıklarda bonding uygun değildir, bu durumlarda porselen seçenekler konuşulur. Hangi yolun seçileceğini kusurun büyüklüğü, sağlam mine miktarı ve alt ile üst dişlerin birbirine nasıl kapandığı belirler.

Tek Seansta Uygulama Nasıl İlerler

Randevu genellikle renk seçimiyle başlar ve bu seçim dişler henüz nemliyken yapılır, çünkü kuruyan mine olduğundan daha açık görünür. Ardından mine yüzeyi temizlenir, hafif bir asit jeliyle pürüzlendirilir ve üzerine bağlayıcı sürülür. Kompozit dişe bu mikroskobik pürüzler sayesinde tutunur. Diş dokusu kaldırılmadığı için çoğu vakada anestezi gerekmez.

Hekim kompoziti katman katman kurar. Daha opak bir katman dişin içindeki dentinin yerini tutar, üstteki daha yarı saydam katman ise ışığın geçtiği diş ucundaki mineyi taklit eder. Her katman bir sonraki eklenmeden önce ışıkla sertleştirilir. Biçim tamamlanınca yüzey ince frez ve disklerle şekillendirilir ve cilalanır. Cila parlaklığın yanında yüzeyin ne kadar çabuk renk alacağını da etkiler; pürüzsüz bir yüzey renkli içeceklerden daha geç etkilenir.

Katmanlama, iyi yapılmış bondingin doğal dişlerin arasında göze batmamasının nedenidir. Renk, saydamlık ve yüzey dokusu elle kurulduğu için aynı malzemeyle yapılan iki bonding, katmanların nasıl yerleştirildiğine göre birbirinden oldukça farklı görünebilir.

İşlem bitince diş hemen kullanılabilir. Hasta ayrılmadan önce ısırma kontrol edilip gerekirse düzeltilir, çünkü çiğnemede ya da diş sıkmada fazla yük alan bir kompozit kenarın kırılma olasılığı daha yüksektir. Dişler beyazlatılacaksa sıra önemlidir. Genellikle önce diş beyazlatma yapılır, bonding ardından uygulanır ve kompozitin rengi dişlerin yeni tonuna göre seçilir, çünkü kompozit beyazlatma jeline mine gibi yanıt vermez.

Aralık Kapatma ve Kırık Ön Diş Onarımı

Aralık kapatma ve kırık onarımı, bondingin uzun dönem verisi en net olan iki kullanım alanıdır. Üst ön dişler arasındaki küçük bir aralık, iki dişin boşluğa bakan yüzlerine kompozit eklenerek kapatılır. Kırılmış bir ön diş de çoğu zaman tek seansta eski biçimine döndürülür.

Kırık ya da aralık nedeniyle 65 yetişkin hastaya yapılan 163 ön diş kompozit restorasyonunu ortalama 7,2 yıl izleyen çalışmada yıllık ortalama başarısızlık oranı yüzde 1,43 bulundu (PubMed 28256273). Aynı seride genel sağkalım 10 yıla kadar yüzde 88,34 idi ve başarısızlık nedenleri restorasyon kırığı ile renk uyumsuzluğuydu (PubMed 28256273). Kırılma ya da kenar kopması uygulamadan sonraki ilk yılda daha sık görüldü (PubMed 28256273).

Bu bulgunun hasta için pratik bir anlamı var. Kompozit kenar çiğnemenin gerçek kuvvetleriyle ilk aylarda karşılaşır, bu yüzden ilk kontrol randevusu kenarları ve ısırmayı yeniden görmek için iyi bir zamandır. Kompozitteki küçük bir kopma çoğu zaman yeni malzeme eklenerek onarılır ve restorasyonun tamamını yenilemek her zaman gerekmez.

Aralığın bondingle mi yoksa ortodontiyle mi kapatılacağı aralığın nasıl oluştuğuna bağlıdır. Aralık küçükse ve komşu dişler doğru konumdaysa genişlik eklemek doğal bir sonuç verebilir. Aralığı kapatmak iki ön dişi boylarına göre fazla geniş gösterecekse ya da boşluk dişlerin zamanla kaymasından kaynaklanıyorsa, önce ortodontiyle oranlar düzeltilir ve son biçim bondingle verilebilir.

Bondingin Ömrü ve Renk Değişimi

Bondingin ömrü yıllarla ölçülür ve renk değişimi yenilenmesinin başlıca nedenlerinden biridir. Randomize çalışmaların meta-analizinde kompozit lamina sağkalımı yüzde 88 (yüzde 95 GA 81-94) bulundu, ortalama izlem süresi 24 ile 97 ay arasındaydı (PubMed 38035903). En sık bildirilen sorunlar yüzey pürüzlülüğü, renk uyumsuzluğu ve kenar renklenmesiydi ve sorunların çoğu yeniden müdahaleyle ya da müdahale gerekmeden klinik olarak kabul edilebilir sayıldı (PubMed 38035903). Aynı derlemede ağız içinde doğrudan yapılan laminaların sağkalımı, dolaylı yöntemle hazırlananlardan yüksek çıktı (PubMed 38035903).

Renk değişiminin ölçülmüş bir nedeni var. 7,2 yıllık ön diş çalışmasında içecek tüketimi restorasyonların renklenmesiyle anlamlı biçimde ilişkiliydi (p=0,005) ve nanodolgulu malzemeler mikrohibritlere göre daha sık renk uyumsuzluğu gösterdi (PubMed 28256273). Kahve, çay, kırmızı şarap ve sigara kompozit yüzeyde renklenmenin olağan kaynaklarıdır. İlk 24 saatte renkli yiyecek ve içeceklerden kaçınmak, sonrasında tüketimi azaltmak rengin daha uzun korunmasına yardım eder.

Ömrü belirleyen öteki etken dişlere binen yüktür. Gece diş sıkma, kalem ısırma ve sert cisimleri ön dişlerle koparma kompozit kenara kuvvet uygular. Diş sıkma alışkanlığı olanlarda gece plağı uyku sırasında bondingi korur. Ağız bakımı ve beslenme alışkanlıkları da kenar renklenmesinin ne zaman başlayacağını etkiler; kenarda biriken plak diş etini de tahriş eder. Kullanım süresi bu nedenle herkes için aynı rakamla verilemez, düzenli fırçalama, diş ipi ve hekim kontrolüyle uzar.

Bonding ile Porselen Kaplama Arasındaki Fark

Bonding ile porselen kaplama benzer sorunlara farklı bedellerle cevap verir. Bonding ekleme yöntemidir, tek seansta biter ve çoğu vakada mineye dokunmaz. Porselen lamina ve kaplamalar laboratuvarda hazırlanır, çoğu vakada diş yüzeyinde bir miktar hazırlık gerektirir ve sonraki bir randevuda yapıştırılır.

İki malzemeyi doğrudan karşılaştıran bir çalışmada 341 hastaya yapılan 1459 veneer 10 yıl boyunca izlendi (PubMed 35379471). Her onarımı başarı kaybı sayan analizde yıllık başarısızlık oranı 5 ve 10 yılda direkt kompozitte yüzde 9,1 ve yüzde 10, seramikte yüzde 2,9 ve yüzde 2,8 idi; yalnız yenilemeyi sayan sağkalım analizinde bu oranlar kompozitte yüzde 3,9 ve yüzde 4,1, seramikte yüzde 1,4 ve yüzde 1,2 bulundu (PubMed 35379471). Aynı seride tüm veneerlerin yüzde 17,3'ü onarılarak yerinde tutulmuştu (PubMed 35379471).

Porselenin de kendi koşulu var. 12 yıla kadar izlenen 580 porselen laminada preparasyon mine içinde kaldığında sağkalım yüzde 99, yalnız kenarlarda mine kaldığında yüzde 94 idi; dentine yapıştırılan laminaların başarısız olma olasılığı yaklaşık 10 kat yüksekti (PubMed 23342345).

Pratikteki fark onarılabilirliktir. Kompozit koltukta rötuşlanabilir, yeniden şekillendirilebilir ya da kısmen yenilenebilir; bu da diş boyundaki bir değişikliği porselene geçmeden önce görmek isteyen biri için elverişlidir. Porselen rengini ve parlaklığını daha uzun korur ve büyük biçim ya da renk değişikliklerinde öne çıkar. Diş sayısı arttıkça bakım yükü de artar, çünkü bonding yapılan her diş yıllar içinde ayrı ayrı cilalanacak, kontrol edilecek ve gerektiğinde onarılacak bir yüzeydir.

Bonding İçin Uygun Olan Durumlar ve Muayene

Bonding sağlıklı minesi, küçük bir kusuru ve dengeli bir kapanışı olan kişilerde iyi sonuç verir. Küçük bir aralık, kırık bir köşe, komşusundan biraz kısa kalan bir ön diş ya da düzensiz aşınmış diş uçları tipik örneklerdir. Günlük ağız bakımı önemlidir, çünkü kompozit kenarında biriken plak her restorasyonda olduğu gibi diş eti iltihabına ve kenar renklenmesine yol açar.

Sorun daha derindeyse bonding zayıf bir seçenek olur. Şiddetli çapraşıklık ve kapanış bozukluğu ortodontinin konusudur. Gece plağı kullanılmadan süren yoğun diş sıkma kompozit kenarların ömrünü kısaltır. Büyük madde kaybı olan dişler kaplama gerektirebilir, belirgin genel renk değişimi de beyazlatma ya da porselen ister.

Bonding daha geniş planların içinde de yer alır. Gülüş tasarımında kompozit, porselen yapılmadan önce yeni diş boylarını denemek için ya da bazı dişlerde son malzeme olarak kullanılabilir. Bu planlarda diş boyu, simetri ve oranlar önce fotoğraflar ve modeller üzerinde belirlenir, böylece hedeflenen görünüm uygulamadan önce konuşulabilir.

Muayenede hekim mine yüzeyine, kusurun büyüklüğüne, kapanışa, diş sıkma izlerine ve çevre dişlerin rengine bakar. Aynı dişlerdeki eski dolgular da değerlendirilir, çünkü yıpranmış bir dolgu genellikle yeni bondingle aynı planda ele alınır. Bu bulgular netleşince bonding, beyazlatma, ortodonti ve porselen arasındaki seçim size özel bir plana dönüşür; kaç dişe uygulanacağı ve kontrollerin hangi aralıkla yapılacağı da bu planın parçasıdır.