Ebru İmren

Bunun pek çok sebebi olabilir. Kullanılan ilaçlar, antibiyotikler, geçirilen hastalıklar süreci hızlandırmış olabilir. Ancak şu anda durdurmak ve daha fazla ilerlemesini önlemek için yapabileceğimiz iki şey var: ağız hijyenini sağlamak, yani diş fırçalamak, ve çocuğun çürük yapıcı besinlerden uzak beslenmesini sağlamak.

Bazen “ne yedirelim de dişler güçlensin” diye soruyorlar. Ben de ne yediğinden çok ne yemediğinin daha önemli olduğunu söylüyorum. Rafine şeker içeren paketli gıdaların neredeyse tamamından uzak durulması gerekiyor.

Bebeklikteki antibiyotik kullanımının tek başına dişlerin çürümesi için yeterli bir sebep olduğu düşüncesi yaygın; aynı şekilde diş fırçalama sıklığının ve beslenmenin bu süreci durduramayacağına inanılıyor.

Oysa durdurabiliyor. Düzenli fırçalama ve beslenme düzeni, süreci yavaşlatan ve çoğu zaman durduran iki temel etken.

Üst çene büyük azı dişine kanal tedavisi yapıyorduk. Hasta seans sırasında ciddi ağrı tarif etti, sinüs akıntısı da bir türlü durmuyordu.

O noktada zorlayıp tedaviyi aynı seansta bitirmeyi doğru bulmadım. İşlemi durdurdum, dişi geçici olarak kapattım, ilaç yazdım ve hastayı önce ikinci, sonra üçüncü seans için tekrar çağırdım. Ağrı sürerken devam etmek, hem o günü hem sonrasını zorlaştırırdı.

Seanslar arasında uyguladığımız kanal içi medikasyon ve ağrı kesici işe yaradı; ağrı geçti ve tablo düzeldi. Bu vakada beni rahatlatan şey, aceleyle bitirmeye çalışmamış olmaktı.